Henri Matisse ‘Grande Tête De Katia’

ஸ்ரீஷங்கர் கவிதைகள்

இலக்கியம்

டீலு

நீல மலைத்தொடர் அடிவாரச் சந்திப்பின்போது
வழங்கிய சொல்
தன்னெழிலை
பைந்நீலத்தில் கொண்டிருந்தது
பின்பு
ஓர் பெளர்ணமி தினத்தின் பின்மாலையில்
அது
நிறந் திரிந்திருந்ததைப் பார்த்தேன்
வெண்நுணா மரத்தில் சாய்ந்தபடி
நண்பகல் கனாவில் உருகிச் சொட்டியது
உன் சாயத்திலா
தெளிவில்லை
தற்போது
அச் சொல்தானா
அனைத்தின்மீதும்
ஊதா வண்ணத்தைப் படர்த்திப் பெருக்குவது

சொல்

டீலு,
உன்னைத் தெரிவிக்க தாமதத்தைத் தேர்ந்திருக்கலாம்

இன்னும்
உன் அவயங்களைத் தீண்டவில்லையா
எழுது மேசை
கொறியுணவுகள் தாங்கிய பீங்கான் கிண்ணம்
மதுக்குப்பிகளோடு கிடக்கிறேன்
அறையில்
உனதெனவே
மிதந்துவரும் சங்குப்பூக்களின் மடல்கள்
மெல்ல அசைகின்றன
அதன்
உள் முணுமுணுப்பென
பருவச் சாரல் தொடங்கிவிட்டிருக்கும்
அநேகமாக
இச் சொற்கள், பிரகாசமான
கத்தரிநீல லில்லிகள் படர்ந்திருக்கும் அப் பள்ளத்தாக்கில்
திரிந்துகொண்டிருக்கக்கூடும்
இளவெம்மை குமிழ்ந்து எங்கும் பரவ
விசும்பில்
வெள்ளித்துணுக்குகள் மினுக்கி உடைகின்றன
இன்றும்
அந்தப் புள்ளின் வழக்கமான ஒலிப்பு
உன்னைத் தெரிவிக்க தாமதத்தைத் தேர்ந்திருக்கலாம்
அல்லது எதற்கான முன்கூறலிது
இவ் அமைதியின்மேல்
நம் தொடுகையின் மேற்புறங்கள் சரசரக்கின்றன
இவை
செழித்துவருகிற கனவுகாலத்தின் வளக்கேடு.

டீலு,
உன் புத்தம் இதழ்களைத் தீண்ட விழைகிறேன்

செடிகள் உதிர்த்த இம் மலர்களால்
காலத்தை விலக்கிப் பார்க்கவியலுமா
யவ்வனம் சொரியும் உன் புத்தம் இதழ்களைத் தீண்ட
விழைகிறேன்
ஒருவேளை
சற்றுத் தூண்டப்பட்டிருக்கும்போது
உன் தாபம்
இதைக் கண்டிக்க வற்புறுத்தக்கூடும்
பார்
முற்றத்தில்
வெள்ளை நிறத்தைப் பெற்றிருக்கும் தனிமையை
அது
குனுகியபடி தத்துகிறது
வறண்ட இக் குளிர்பருவம்
உன் வசீகர கதுப்பில்
செம்மை படர்த்தியிருக்கிற இந்நேரம்
செங்கோளமாக அகலித்திருக்கும் வான்
விரைந்து
திசைகளை மறைத்துவிடக்கூடும்
அருகே
பிரக்ஞையற்றதாகக் கிடக்கிறது மொழி
கலைகிற உடலைத் தாங்கவியலாதுதான்
மாடத்தில்
சுடுமண்ணால் ஆன விளக்கின் நிழற்கூடுகள்
நடுங்குகின்றன
நிச்சயமாக
இந்த இரவின் தேம்பலை
வெண்பிறைக்கு மாற்றித்தர இயலாது.

  • ஓவியங்கள்: ஹென்றி மேட்டிஸ்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *